کفشدوزکی را در کف دست خود نگه دار. او به راه خود می رود تا آنگاه که به سر انگشتانت می رسد.
اینجا نهایت حرکت اوست. اینجا مرز است. می ایستد. اندکی مکث می کند و سپس به ناگهان بال هایش را گشوده و پرواز می کند.
فلسفه کفشدوزک ذهن را به نهایتی می رساند.
تصمیم با کفشدوزک است که بماند، دور خود بچرخد، مسیر رفته را برگردد، پرواز کند و یا حتی سقوط....
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۸/۱۵ ساعت 23:5 توسط سودای دل
|